Zaterdagmorgen: de lente is aantocht!

Vanmorgen toen ik opstond scheen het zonnetje achter mijn zonnetje.

Nu eerst maar eens lekker ontbijten en dan van de dag gaan genieten

Fijne dag!

Vreselijke Vrijdag

Ik heb last van tannlegeskrekk - bang voor de tandarts dus. Nu stortte in mijn laatste vakantie een brug in. Hij kwam spontaan naar beneden vallen.  Paniek!

Direct na de vakantie op zoek naar een tandarts hier, want ja ik stond nog steeds bij mijn oude tandarts in Nederland in geschreven. Een tandarts vinden die je vertrouwt dat is zo makkelijk nog niet.
Ik kwam bij Ellen in Trondheim terecht. Gezegend met een nederlandse achternaam en een gespecialiseerde angstandarts. Bless her!

Wat fijn een tandarts die in je mond kijkt en niet gelijk enge getal-lettercombinaties begint te roepen naar haar assistent!

We bespraken de mogelijkheden.

Zij maakte een kostenraming.

En ik viel steil achterover.

Ik slikte een paar keer

maakte een nieuwe afspraak.

Ik slikte wat beroligende medicatie

liep wankelend naar de stoel en slaapdronken er weer uit.

Dat viel mee.

Vier dagen beroerd,

sap en pap

tot ik geen pap meer kon zeggen.

Inmiddels ben ik drie afspraken verder en vandaag heb ik opnieuw een afspraak. Het zit niet lekker. Ik word regelmatig ´s nacht wakker van de pijn. Da´s nie goed!

Oh,  en weet je wat het fijne van mijn tandarts is?

Ik mag gewoon van haar ademen ;)

Pleuntje

Al heel lang dacht ik na over een kat, dat leek me zo gezellig. Maar er waren altijd maren.

Ik woonde alleen was veel van huis, arm beestje. Of ik woonde met anderen die allergisch voor katten waren, arme mensen.
Maar in september vorig jaar had een collega plotseling een kitten over. Eigenlijk was ze al vergeven, maar de nieuwe eigenaar had zich toch bedacht. Misschien moet ik haar maar nemen hoorde ik mezelf zeggen op zondagnamiddag. Maandagmorgen werd ze bij me gebracht met een voer en zak zand. In allerijl zocht ik naar iets van een katttenbak. Dat werd voorlopig een deksel van mijn Macbookverpakking.

Tot grote vertwijfeling van mijn huisgenoten, doopte ik haar Pleuntje. Niet echt makkelijk in het gehoor liggen voor noren.

Nooit gedacht dat ik zo dol op het beestje zou worden.




Het is nog al een angstig, nerveus, voorzichtig beestje. Dat was ook de reden dat ze de laatste in het nest was. Ze waagde zich tot voor een paar weken geleden niet buiten en ook nu nog is ze erg voorzichtig en komt vaak na een uurtje al weer aan waaien. Ik was dan ook er bezorgd vorige week toen ze ´s avonds om een uur of negen naar buiten glipte en zich niet meer meldde die avond.

Heel dubbel. Aan de ene kant: dat gaat vast prima het is een kat er zijn meer dan genoeg plekjes hier op de boerderij waar ze zich warm kan verstoppen (het sneeuwde en vroor). Maar aan de andere kant: de buurkat heeft als bijnaam Gøbbels en zo´n bijnaam daar moet je wel wat voor doen om het zo maar uit te drukken.

Het duurde tot 10 uur de volgende ochtend en toen was ze weer terug.

Ze ging liggen


en sliep



en sliep





en sliep.



Twee dagen lang.

Het is vast een spannend avontuur geweest!

Aan de slag!

Na een hele week paasvakantie is het vandaag weer een gewone werkdag. Fijn om weer gewoon aan de slag te gaan. Het was lekker om een weekje rustig aan te doen, maar wat actie is ook wel weer fijn.
Mijn agenda is goed gevuld voor vandaag en mijn inbox waarschijnlijk ook.

Tijd voor actie!

van buddhadoodles.com

Tweede Paasdag

Deze hele week startte met ochtendbijeenkomsten waar we over de verschillende kwaliteiten van de dagen spraken. De tafel in het midden zag er na afloop gezellig uit.

Na een Paaszondag met een dienst, een gezellig ontbijt, een paashazenjacht, de traditionele opening van het grillseizoen en een bijkomst ´s avonds met het hele dorp, is het heerlijk met een dag lekker doen wat je zelf wilt.

In mijn geval vandaag een rondje wandelen  (het kan weer, de sneeuw verdwijnt langzaam uit het bos), een boek met een kop thee en wat paaschocoladeeieren. Bloemen op tafel en de kat op schoot.

Heerlijk!

Fijne Pasen !

Het paasontbijt nodigt uit tot gezellige, creatieve gerechtjes en versieringen. Soms (lees: meestal) is het resultaat niet wat je hoopte. Even lekker lachen deze eerste paasdag. Plaatjes van pinterest.

schattige kuikentjes

¨¨

Of deze paashaasjes from hell

een mooi geverfd ei

Oh, en ik heb dit jaar nergens aan gewaagd. Gewoon een lekker ontbijtje met gekookte eieren, lekker beleg en goede vrienden. Gezellig zonder te veel gedoe.

Radio-avontuur

Een ochtend vorige week trof ik twee heren die erg enthousiast waren over de grenzen in en rond ons dorpje. We wonen in een enclave van Zuid-Trøndelag en op een paar meter afstand ligt nog zo´n enclave. Het zijn in Noorwegen de enige enclaves die in een ander fylke (provincie). Al het bos om ons heen hoort tot Noord-Trøndelag.
Een programmamaker en een landmeter kwamen dus een kijkje nemen om een en ander eens nader te onderzoeken. Het was nog niet zo eenvoudig uit te vinden waar alle grenzen lopen en nog lastiger om er daadwerkelijk te komen.  Bomen en sneeuw waren spelbrekers. Dus werd er enigszins flexibel met de waarheid omgegaan bij het nemen van foto´s.

op zoek naar de juiste plek

Allebei staand in een enclave en de weg ertussen hoort tot een andere provincie en gemeente.

De radioraportage en wat extra info vind je hier .

Witte donderdag

Gisteren was het volle maan. Nu was ie echt vol midden op de dag rond 13.00 maar dan zie je hem niet. Gisteravond nog een plaatje geschoten van een niet geheel volle maan. Stemmingsvol.

Het lijkt erop dat het niet zulk prachtig weer wordt als gisteren. Maar wit is het nog wel (enigszins). Laat dat nu goed uitkomen op deze donderdag.

Goede woensdag

Het kan niet anders dan dat het een mooie dag gaat worden. 

Kijk maar, het zonnetje doet zijn best er door te komen.

En terwijl het zonnetje zijn best doet, bereid ik een praatje voor over gierst voor onze ochtendopening vandaag. Iedere dag een andere graansoort horend bij die dag volgens Rudolf Steiner. En iedere dag leer ik weer iets nieuws :)

Maar nu tijd voor een ontbijtje. Fijne dag!

De winter in sneltreinvaart

In november viel de eerste sneeuw en ik vertrok naar warme stroken

Bezocht mijn ene ouder in Nederland

 En mijn andere in La douce France

Bracht op de terugweg nog een paar dagen door bij het strand.

En had net op tijd door dat er een pracht van een tentoonstelling was in het Van Goghmusuem. Munch-Van Gogh. Ik ben echt zo blij dat ik die nog mee kon pakken!

Voor het vakantiegevoel bezocht ik ´s-Hertogenbosch, een voor mij onbekende stad. 

In december kwam ik weer thuis en trof ik ons huis zo aan

terwijl het er voor mijn vakantie nog zo uit zag. Minder kaal, maar wat ben ik blij dat die boom weg is. Ik stond doodsangsten uit. Bij elke storm verwachtte ik dat die boom op het huis zou vallen. 

Prachtige luchten in december.

En na de kerst werd het koud, heel koud!

Het fjord begon er van te roken!

´Zomer´ werd herfst.

Mijn vakantie viel in 2015 enigszins in het water. De schrale troost was dat de hele zomer beroerd was. Koud en nat. Ik verhuisde van een klein appartementje in een groot geel huis naar een groot appartement in een groot blauw huis en startte hier een nieuwe huisgemeenschap met nieuwe mensen en oude bekenden.

Van een opgeruimd klein appartementje

Naar grote chaos in een groot appartement.

En een nieuw huisgenootje :)

En hier woon ik dus tegenwoordig.

Opruimen (voor de zoveelste keer)

Vandaag is het 3 jaar geleden dat ik terugkeerde naar Noorwegen. Toen ik hier naar toekwam had ik een rugzak en een kleine koffer bij me met kleding en de dingen die echt belangrijk voor me waren. Een paar maanden later reed ik met een lege Touran naar Nederland en kwam deze volgeladen terug. 13 verhuisdozen als ik het me goed herinner en nog wat los spul. Inmiddels heb ik er de afgelopen jaren weer heel wat bijgekocht en gekregen. Is mijn woonruimte weer aardig vol aan het raken, en niet in het minst mijn hoofd ook.

Tijd voor een rondje ruimen dus.

Eerst ben ik maar eens grondig door de kledingkast gegaan. Dat ging lekker. Het leverde en hele vuilniszak op met kleding. Deels nog te hergebruiken dus dat gaat in de kledingcontainer en sommige dingen gewoon weg. Daarna was mijn boekenkastje aan de beurt. Een Ivar ooit gekocht, want praktisch en niet duur. Maar nu stoort het me al een tijdje dat het er zo rommelig uitziet. Dus alle boeken over in een dichte kast en ook een stapeltje dat de deur uit mag.
Doordat ik in mijn kledingkast zo lekker plek had gecreëerd konden daar mijn ordners in. Hoog tijd om die ook een keer uit te zoeken, maar dat komt later wel eens een keertje. Maar waar ik nu de rest moet laten?

Zoals je ziet een stapeltje ´nog te lezen´, een stapel biebboeken. Omdat de bieb verhuist is de uitleentermijn liefst 4 maanden! Nog zo´n ik.ea ding voor rommeltjes en wat dierbare prullaria.
Iemand een ideetje waar dit te laten? Misschien ben ik iets te optimistisch met het willen verwijderen van Ivar.

Nou heeft dit opruimen niet te maken met de lente in mijn bol, maar meer met de chaos in mijn hoofd. Het leven biedt pittige uitdagingen op het moment. Zo run ik hier de tent al sinds februari met alleen maar praktikanten. Dat, naast mijn andere werkzaamheden in de organisatie, plus dat een aantal van de bewoners door een turbulente tijd gaan, maakt dat op het randje balanceer op het moment.
Het komt er op neer dat ik de boel de boel laat, vooral in mijn eigen woonruimte en een beetje in de algemene woonruimtes. Het welzijn van de bewoners staat hoog op mijn prioriteitenlijstje en dat van mezelf (dom, ik weet het) wat lager.

Wat me op de been houdt, is het plezier in het contact met mijn huisgenoten en de prachtige omgeving waarin ik mag wonen. Maar ik weet dat is niet genoeg.

via October Afternoon

Deze week mezelf wat meer teruggetrokken en aan het opruimen geslagen. Volgende week nog een weekje vergaderen, bespreken en wat al niet meer en dan VAKANTIE :)

Ik ben er zo aan toe! Lekker cruisen door Noorwegen dat is het plan. Ik houd jullie op de hoogte.

Dansende Kalven

Het leven op de boerderij bepaalt het hier vaak het menu. Vandaag zijn er enkele koeien teruggekomen van de slachterij en gisteravond werd er een kalf geboren. Dus morgen staat er spaghetti bolognese en kalvendans op het menu.

Kijk spaghetti eten we genoeg maar aangezien ik ´eigen gehakt´ prefereer boven gekocht, was het al weer een tijdje geleden. De vorige koeien en varkens werden overheerlijke worstjes. 

Maar goed, eigenlijk wilde ik wat over kalvendans schrijven. Toch een leuker onderwerp dan over het verwerken van oneindig veel kilo´s vlees. Dat misschien een andere keer.

Kalvendans is een pudding die wordt gemaakt van biest. Biest is de eerste melk die een koe geeft na de geboorte van een kalf. Deze eerste melk zit vol met eiwitten en bevat weinig lactose. De melk is erg geel van kleur en ook dikker. Biest bevat veel afweerstoffen en is voedingsrijk en daarom heel belangrijk voor het kalf. Maar gelukkig produceert de koe meer biest dan het kalf nodig heeft. De rest is dus voor ons.

Kalvendans kun je maken van de eerste drie keer dat de koe melk geeft na het kalven (zoń anderhalve dag)

Om kalvendans te maken, moet je vooral alert zijn en de gelijk actie ondernemen als je hoort dat er kalf geboren is, want anders vis je achter het net. Dat gebeurt me nu vaker als voorheen, omdat ik tegenwoordig alleen in de stal te vinden ben als er te weinig melkers zijn (ja, mensen hier wordt nog met de hand gemolken). Maar vanochtend kwam de praktikant bij ons in huis helemaal blij uit de stal want er was een kalf geboren. De eerste biest was aan de varkens gegeven (zonde!).  Maar hij zou wat meenemen in de namiddag. 

Aangezien ik morgen vrij heb en kalvendans maken een niet zo makkelijk te delegeren karweitje is, heb ik de biest vanavond meteen verwerkt. 

Hoe?

Allereerst karamelsaus gemaakt van suiker. De hoeveelheid? Nou zo veel als je lekker lijkt.

Zoals je ziet is de biest behoorlijk geel. Als er heel veel eiwitten in de biest zitten wordt het  baksteenpudding, dus er moet gewone melk bij worden gemengd. Maar hoeveel dat is altijd de vraag. Bij te weinig  eiwitten blijft wordt het een soort van soep. Ik heb weleens recepten gezocht, maar daar zie ik veel verschillende verhoudingen voorbij komen. Na een enige jaren, heb ik de illusie het een beetje te kunnen zien aan de kleur van het mengsel. Kijk, daarom doe ik het zelf dat kalvendans maken, want hoe leg je iets uit als je zelf ook maar wat doet?  Zelf heb ik het geleerd door heel vaak mee te kijken met anderen.

Maar goed. De biest en gewone melk meng ik, wat suiker en kaneel erbij en that is it.

De karamelsaus over broodvormen verdeeld en het biestmengsel er over gegoten.

En dan in een waterbadje in de oven voor een uurtje, niet te hoge temperatuur en dan af een toe even checken hoe het met de consistentie is.

Kijk en dan ziet het er zo uit als het klaar is.

Deze pudding wordt geserveerd met geklopte slagroom en aardbeienjam. En laat daar nu toevallig nog een laatste pot van in de voorraadkamer te staan. (Je ziet het, er is niet veel meer over van de uit Frankrijk geïmporteerde jam, het verdwijnt als sneeuw voor de zon :))

Kijk en dan zou hieronder dus een leuk fotootje kunnen staan van hoe dit toetje wordt geserveerd. Maar helaas, de pudding is nog warm en de slagroom moet morgen nog bij een van de buren worden geritseld. Volgens mij is het genoeg pudding geworden om het hele dorp te voorzien ;)

Voor nu maar even onder een theedoek.

Weekendje vrij

Het eerste weekendje vrij van het jaar.
Vrijdagavond eerst even wezen winkelen. Onder andere een gelukstasje gekocht in de knutselwinkel met de gedachte mijn creativiteit eens uit te dagen.

Bij de eerste blik, een vaag vermoeden dat dit weleens helemaal de plank mis kan gaan slaan. Maar hé er is vast wat mee te knutselen.

Oké dan: adventslabels, kerstetiketten, nog wat adventslabels, kaarsenhoudertjes, ringetjes om sieraden mee te maken en neppareltjes. Nou m´ n creativiteit stimuleerde het niet, maar wel mijn lachspieren !

Verder dit weekend gezellig wezen theeleuten met een vrienden en dromen van een eigen zomerhuisje. Veel gelezen en begonnen aan Wie is de Mol? en ik kan nu al niet wachten tot de volgende aflevering.

En zondag lekker naar de bioscoop, een filmpje pakken. Het wordt Calvary, de titel voorspelt een tragische film. Maar in het filmoverzicht wordt het omschreven als een film met zwarte humor. Het feit dat het een ierse film is trekt me over de streep. Ik vind iers altijd prachtig klinken.

De film begint met een scene in een biechtstoel. Je ziet de priester die van iemand die ter biecht komt te horen krijgt dat deze als kind is misbruikt door een priester. En nu gaat hij de priester vermoorden volgende week zondag. Waarom? Niet omdat de priester slecht is, maar omdat ie een goede priester is. Na deze intrigerende eerste scene waarin je dus alleen het gezicht van de priester ziet volgt een boeiende schildering van priester en dorp. Ik ga er niet over uitweiden. Het eindigt bloedig, dat is wat minder. 

Vooral de uitspraak van de priester dat het er teveel naar de 10 geboden worden gekeken in plaats van  naar de deugden blijft bij me hangen. 

En dan stap je de bioscoop uit terwijl de klokken van de Nidarosdom aan de andere kant van de weg  luiden voor de volgende dienst...