Lente !

Het eerste klein hoefblad bloeit al. Ik kwam er toevallig achter toen ik een raam opende om wat te luchten en naar beneden keek. Aan een kant van een huis waar ik eigenlijk nooit kom.

Een paar weken geleden werd bovenstaand prachtexemplaar geboren. 

En sinds een week is het lammeren begonnen. Deze dame kreeg er vier! Een beetje te veel van het goede. 

En dit lammetje zag vanmorgen het licht.

De haan en zijn harem neemt weer eens een kijkje buiten. De eerste eieren worden weer gelegd.

De broedmachine staat weer aan.

In de kas loopt de temperatuur al weer op naar tegen de 30 graden.

Het is lente en de spark kan weer de schuur in voor een aantal maanden!

Radio-avontuur

Een ochtend vorige week trof ik twee heren die erg enthousiast waren over de grenzen in en rond ons dorpje. We wonen in een enclave van Zuid-Trøndelag en op een paar meter afstand ligt nog zo´n enclave. Het zijn in Noorwegen de enige enclaves die in een ander fylke (provincie). Al het bos om ons heen hoort tot Noord-Trøndelag.
Een programmamaker en een landmeter kwamen dus een kijkje nemen om een en ander eens nader te onderzoeken. Het was nog niet zo eenvoudig uit te vinden waar alle grenzen lopen en nog lastiger om er daadwerkelijk te komen.  Bomen en sneeuw waren spelbrekers. Dus werd er enigszins flexibel met de waarheid omgegaan bij het nemen van foto´s.

op zoek naar de juiste plek

Allebei staand in een enclave en de weg ertussen hoort tot een andere provincie en gemeente.

De radioraportage en wat extra info vind je hier .

Witte donderdag

Gisteren was het volle maan. Nu was ie echt vol midden op de dag rond 13.00 maar dan zie je hem niet. Gisteravond nog een plaatje geschoten van een niet geheel volle maan. Stemmingsvol.

Het lijkt erop dat het niet zulk prachtig weer wordt als gisteren. Maar wit is het nog wel (enigszins). Laat dat nu goed uitkomen op deze donderdag.

Goede woensdag

Het kan niet anders dan dat het een mooie dag gaat worden. 

Kijk maar, het zonnetje doet zijn best er door te komen.

En terwijl het zonnetje zijn best doet, bereid ik een praatje voor over gierst voor onze ochtendopening vandaag. Iedere dag een andere graansoort horend bij die dag volgens Rudolf Steiner. En iedere dag leer ik weer iets nieuws :)

Maar nu tijd voor een ontbijtje. Fijne dag!

De Lofoten

De Lofoten waren de aanleiding om zo ver naar het noorden te rijden. Helaas was het weer ontzettend slecht.

Dit was wel het meest idyllische overnachtingsplekje van de vakantie. Heerlijk zo wakker te worden.

Vis, heel veel stokvis.

Wat ik al zei, het weer was echt slecht. Na het een paar dagen aangekeken te hebben. Ben ik maar snel huiswaarts gereden. Na kort te hebben getwijfeld om de zweedse grens over te gaan.  In Zweden is het vaak droger, maar ik had geen zin in meer kilometers.

Ach, en eenmaal bijna thuis maar besloten de laatste paar dagen in de hut door te brengen. Dat was nog niet zo´n slecht idee. 

De Lofoten lopen niet weg. Wie weet waag ik nog eens een poging, maar dan met de trein of het vliegtuig. Hoewel het een prachtige tur was, waren het wel veel kilometers.

Tussenstop: Hildurs Urterarium

Niet ver van de camping waar ik overnachtte bleek Hildurs Urterarium te liggen. Ik had geen hoge verwachtingen omdat het zo noordelijk is gelegen en nog zo vroeg in het seizoen is, maar besloot er toch even een kijkje te nemen.

Verbaasd constateerde ik dat de rododendron al bloeide. 

De kruidentuin ligt echt aan de voet van een berg op het zuiden. De rabarber kwam ook al in bloei.

Verder veel bedden, maar nog niet weelderig groen.

Hildur had ook nog een paradijsje gemaakt met bijbelse planten en de slang.

De bieslook deed het al wel goed.

En kijk hier een pracht van een plant.

En van wat dichterbij

En van heel veel dichter bij. Wonderschoon!

En in de giftuin stond deze dame om ongewenste bezoekers weg te houden.

Uitzicht Torghatten

Nog even voor de volledigheid. Dit zie  je dus door het gat. Kijk en dan zou een iets beter kameraatje toch fijn zijn.

Stop 4: Torghatten

Onderweg zag ik het al: Het Gat. 

Het gat in Torghatten, waarschijnlijk een van de bekendste bergjes hier in Noorwegen, maar had ik geen mogelijkheid een fotootje te trekken. Toen ik eenmaal de mogelijkheid had, was de hoek niet echt optimaal te noemen. Maar goed.    

Het gat is bekend en groot 160x35x20 meter.

Nou, en je kunt er dus naar toe wandelen

Op eigen risico wordt er na de eerste honderd meter nog even gewaarschuwd.

Dat van die keien dat klopt wel, maar gelukkig bleven ze liggen. 

Maar het waren en veel!

Nou en dan ploeter je, in mijn geval, omhoog. Onderweg even een pauze om op adem te komen en dan weer verder. 

En dan, dan zie je opeens het licht.

Tadaa: Het Gat.

Domper: het is een tochtgat

Ik wist niet hoe snel ik m´n jas weer moest aantrekken en een muts op. 

Even een zelfje om mijn prestatie vast te leggen.

En toen, toen moest ik nog naar benee! Je ziet het niet zo goed, maar het was steil.

En toen ik vond ik ook nog een fijn warm plekje om te ovenachten met heul veul trollenkitsch! Wel de gezelligste die ik gevonden heb tijdens mijn vakantie.

En weer onderweg

En weer wat plaatjes van onderweg. Gewoon omdat Noorwegen zou mooi is. In het echt veel mooier dan vast te leggen is met een simpel fotokameraatje.

Stop 3: Rørvik

Vanuit de hut met fantastisch uitzicht op het fjord reed ik Rørvik. Er is daar een museum met als thema kustkultuur. 

Ik werd op slag verliefd op dit dorp. Het is een heel andere wereld waarin je terecht komt. Die waar water en visserij het belangrijkst zijn. Alles straalt dat uit. 

En ergens op een kade staat Norveg, het museum dus. Gelikt gebouw. Oh en zie je op de achtergrond die brug. Die was hoog en het woei. Brr, hou ik niet van.

Kijk, dit vind ik nu interessant hoe wisten mensen een paar duizend jaar voor Christus al dat walvisjongen onder hun moeder zwemmen? Was het niet Jean Jaques Cousteau die dat ontdekte?

Opeens rook het zo vreemd, hing er een partij stokvis in de lucht. 

En eenmaal buiten een meeuwengekrijs. Zie je ze?

En wat zit daar nou op het dak van die leuk pakhuizen?

Meeuwen. Honderden, oké eerder tientallen, maar het waren er veel!

En toen de hoge winderige natte brug weer over...